Pierwsze co mi przychodzi do głowy... Kolarstwo szosowe jest świetne, równie imponujące jak mtb;P ...a to wszystko za sprawą " Dwójek czasowych" w Graczach, w których wystartowaliśmy w składzie: ja i Monika oraz Tadek z Błażejem. Nie zabrakło również osób, które wiernie nam kibicowały...:)

Wyścig miał być dla nas przede wszystkim świetną zabawą i formą sprawdzenia się w całkiem nowej konkurencji ( dla mnie i Moniki)  jaką jest jazda na czas na szosie...i tak też było;) Wyścig chłopaków był szybki, mijali nas na rundach pozostawiając po sobie tylko 'podmuch wiatru' ;) Dla Tadka i Błażeja nie była to pierwsza czasówka, wiec postawili sobie wysokie wymagania..i myślę, że je spełnili, bo wywalczyli 2 miejsce!!! Przebierali korbami ile sił w nogach, walcząc z wiatrem, który dawał się we znaki, no i przede wszystkim walcząc  z czasem, a to wyszło im świetnie. Wykręcili wspólnymi siłami fenomenalny  czas. Teraz pokrótce o naszym starcie...5, 4, 3, 2 i...no i wystartowałyśmy...od początku narzuciłyśmy sobie dość mocne tempo, które starałyśmy się utrzymać do końca wyścigu...i w dużej mierze się to udało;) wszyscy mieli do pokonania 3 rundy, po ok. 9 km co dawało 28km do przebycia. Wyścig był dla mnie i Moniki całkowicie czymś nowym...nigdy wcześniej nie ścigałyśmy się na szosie...ale jestem mile zaskoczona a nawet zafascynowana kolarstwem szosowym:) Nie obyło się bez przygód...w połowie wyścigu Monikę dopadła kolka...a na ostatniej rundzie mnie zaczęły łapać skurcze w łydkach;) ale mimo wszystko dałyśmy sobie radę, kończąc wyścig na 3 miejscu w kategorii:)

Pozostają miłe wspomnienia, zdjęcia, na których podium nie jest ubogie w koszulki epicowskie;) no i kolejne puchary na półkach...oraz nowy cel...zakup roweru szosowego i wykręcenie lepszego czasu w przyszłym roku:)


Nadesłane przez patrycja

IRONBIKE 2010 - dead man walking... ;)

Na ten szalony pomysł wpadłem dokładnie rok temu w sierpniu.
We wrześniu zapisałem się i po kilkunastu dniach nadeszła odpowiedz. Jadę!
Wystarczyło wpłacić depozyt 500e. Jako że będę pierwszym Polakiem na IB
depozyt zwracają mi na miejscu. Zdziwiłem się, ze nie było przedtem żadnego
rodaka na IB, myślałem, ze Polacy jechali już wszędzie ;)

Jak się okazało, wdepnąłem na niezłą 'minę' (tutaj pozdro dla ekipy light-bike-a :))
Urwało mi jedna nogę, ale przeżyłem ;)



A wiec po kolei...


[ Czytaj resztę... ]

Rzeź niewiniątek, tak można by określić fakt że do godziny 19 na trasie wciąż przebywało około 70 zawodników... że kolejka do karetki była większa niż do mycia rowerów...  Moim zdaniem bardziej jednak pasuje tu określenie "100% pure mtb".

Moje ściganie o pietruszkę skończyło się po około 2kGm (kilo golonko metrów), kiedy to jeszcze w Głuszycy wjechałem na coś co spowodowało pierwszą dziurę w mojej oponie. Właśnie za tym pierwszym razem zajęło mi to najwięcej czasu... Z dużą stratą wyruszyłem w pościg, doszedł mnie pewien Czech który miał ten sam problem po drugiej stronie ulicy, w międzyczasie zjechała do miasteczka cała kolumna policji. Na efekty nie trzeba było długo czekać, ktoś kto stał na skrzyżowaniu i kierował cały dystans giga w prawo, zdarzył się już zmyć, w efekcie nasza dwójka pojechała po strzałkach, jak się okazało jadąc dystans mega...

Wyobraźcie sobie moje zdziwienie gdy na bufecie powiedzieli mi, że jestem pierwszy... ostatecznie pojechałem wszystko do końca, przez długi czas prowadząc cały maraton :). Dziwne uczucie jechać po nieprzetartej, dziewiczej trasie... w międzyczasie jeszcze trzy razy przebiłem oponę, ale tylko raz zajęło to więcej czasu niż "dopompowywanie".

Kolejny na mecie zameldował się Adaś, ze skrzywioną przerzutka dotarł do mety po blisko siedmiu godzinach. Podobno miał również przygodę ze skurczami, cóż, kto z nas jej tego dnia nie miał.

Na Grześka musieliśmy poczekać kolejne kilka minut, tylko z dwoma gumami i innymi przygodami dotarł w jakiś sposób do samochodu. Trasa- wymagająca, pionowe podjazdy i zjazdy, miejscami techniczna. Co zapamiętam z maratonu? Bardzo przyjaznych ludzi, świetną atmosfere, miłą obsługe, piekielne skurcze i wiele więcej.

Adaś stwierdził ze był to jeden z trudniejszych maratonów na jakich był, z tą opinią musze się zgodzić... 100% mtb.

Elita
Kopacki Adam             85 pkt.     III edycje
Pac Paweł                   65 pkt.      III edycje
Wojtek Pszczolarski     30 pkt.       I edycja
Denes Tadek              25 pkt.       I edycja
Kowalski                     19 pkt.       I edycja
Masters:
Smoliński Bolesław       70 pkt.      III edycje
Kociubiński                   55pkt.       II edycja
Krawiec                        30 pkt.       I edycja
Rojek    Kazimierz         30 pkt        I edycja

Drzewiecki                    19 pkt.        I edycja
Kobiety open:
Olenkiewicz Danuta        30 pkt.        I edycja 

Junior:
Łazarkiewicz Marek         30pkt         I edycja
Mateusz Mazepa            25pkt         I edycja
Paweł Mazepa                20pkt          I edycja
Wyniki 01.08.2010
1 Łazarkiewicz Marek      18.45
2 Kopacki Adam             19.00
3 Paweł Pac                    19.31
4 Kociubiński Zdzisław      19.55
5 Mateusz Mazepa           20.07
6 Paweł Mazepa               22.20
7 Smoliński Bolesław        25.07
Gratulacje !!!!

Razem z moim odwiecznym rowerowym partnerem (czytaj Maćkiem ;) ) wybraliśmy się na dość specyficzny „obóz treningowy” do bajkowego Międzygórza. Zamieszkaliśmy w pensjonacie „Czarodziejka” chyba najwyżej położonym w okolicy i stamtąd codziennie wyruszaliśmy zdobywać co rusz nowe szczyty i szlaki.



Pierwszego dnia w ramach rozkręcenia się wyjechaliśmy trochę w dolinę i jakoś tak wyszło jak to z resztą u nas prawie zawsze że zaczęliśmy błądzić, najpierw wjechaliśmy do jakiegoś lasu potem zasuwaliśmy polami zbóż, potem Maciek po kichał trochę przy mapie, a finał był taki, że oboje w poszukiwaniu siebie nawzajem zajechaliśmy każdy osobno i każdy odmienną trasą ;) Maciek wybrał wariant krótszy i nieco lżejszy, a ja pokierowany przez ludzi z „Parku Rowerowego” pojechałem prawie przez szczyt Żmijowca i zjechałem do naszego miasteczka.



[ Czytaj resztę... ]